Winterverwachting Alpen 2026/27: waarom dit een groot sneeuwjaar kan worden
Matthijs
Auteur
Matthijs
Auteur
Winterverwachting 2026/27
Winterverwachting Alpen 2026/27: waarom dit een sneeuwrijke winter kan worden
Een sterker wordende El Niño die records kan breken, een mogelijk onrustige Noord-Atlantische Oceaan en uitzonderlijk warm zeewater rond Europa geven ons meer dan genoeg redenen om positief te zijn over de sneeuwkansen voor winter 26/27 in de Europese Alpen.
Het is september. Precies dat volledig verstandige moment van het jaar waarop we alvast proberen te voorspellen wat voor weer het over vier maanden wordt.
Vorig jaar bouwden we de bull case voor winter 25/26, en eerlijk gezegd zaten we daar behoorlijk goed mee.
Dit jaar voelt niet heel anders.
Niet omdat we echt kunnen vertellen hoeveel sneeuw er op 17 januari in Chamonix gaat vallen. Dat kunnen we niet.
Maar wel omdat een van de grootste klimaatdrivers op aarde nu al iets behoorlijk extreems aan het doen is.
De uitgangssituatie
Een record-El Niño is er. Hij wordt snel sterker. En er is inmiddels een serieuze kans dat winter 2026/27 zich ontwikkelt onder een van de sterkste El Niño-events uit de moderne meetgeschiedenis.
Betekent El Niño automatisch eindeloze poederdagen in de Alpen?
Nee. Helaas werkt sneeuw voorspellen niet zo simpel.
Maar als je redenen zoekt om positief te zijn over de sneeuw deze winter, dan zijn er een paar echt interessante.
Dit is onze case waarom de bovengrens voor winter 26/27 uitzonderlijk hoog kan liggen — en waarom we waarschijnlijk een aantal van die poederdagen gaan krijgen waar we de rest van het jaar van dromen.
De Stille Oceaan is van interessant naar compleet absurd gegaan
Laten we beginnen met het signaal waar we daadwerkelijk al iets over weten.
Op 10 september meldde NOAA dat El Niño in augustus opnieuw sterker was geworden. In de Niño 3.4-regio lag de afwijking op +1,8 °C, terwijl delen van de oostelijke evenaarregio van de Stille Oceaan meer dan +3 °C boven normaal zaten.
90%+
NOAA schat de kans op een zeer sterke El Niño in de herfst en winter van 2026/27 inmiddels op meer dan 90%.
75%
NOAA schat momenteel de kans op 75% dat oktober tot en met december een niveau bereikt dat als historisch sterk wordt gezien.
30 / 30
Alle 30 ensembleleden van NOAA's experimentele SPEAR-model laten op dit moment zien dat deze El Niño kan wedijveren met enkele van de sterkste ooit gemeten.
Ook de Wereld Meteorologische Organisatie is er vrijwel zeker van dat El Niño deze winter aanhoudt. De prognoses laten bijna 100% kans zien dat het fenomeen tot februari 2027 blijft bestaan.
Dat is geen subtiel klimaatsignaal.
Dat is de atmosfeer die een flinke duw krijgt.
Belangrijk: El Niño is geen sneeuwmachine voor de Alpen
Hier moeten we de pret even bederven.
De Europese Alpen liggen heel ver van de tropische Stille Oceaan. Ons winterweer wordt veel directer beïnvloed door wat er boven de Noord-Atlantische Oceaan, het Noordpoolgebied en Europa zelf gebeurt.
NAO
De Noord-Atlantische Oscillatie doet ertoe.
Jetstream
Waar die loopt, kan het hele winterpatroon veranderen.
Polaire vortex
Een sterke of verstoorde vortex kan bepalen hoe koude lucht zich verdeelt.
Stormbanen
Uiteindelijk moeten stormen de bergen ook echt weten te bereiken.
Sneeuwgrens
Waarschijnlijk de minst spannende grafiek, maar wel een van de belangrijkste.
Timing
El Niño bepaalt niet of het volgende week dinsdag sneeuwt in St. Anton.
Wat een zeer sterke El Niño wel kan doen, is het grootschalige atmosferische systeem genoeg verstoren om de kans op bepaalde circulatiepatronen later in de winter te veranderen.
En precies daar wordt winter 26/27 interessant.
Want een super-El Niño is echt een ander beest
Er zijn maar een handvol El Niño-events geweest die sterk genoeg waren om in de categorie te vallen waar we nu mogelijk naartoe gaan.
De klassieke voorbeelden zijn 1982/83, 1997/98 en 2015/16.
Onderzoekers die naar die winters keken, vonden iets opvallends: tijdens de onderzochte super-El Niño's sloegen de Noord-Atlantische Oscillatie en Arctische Oscillatie rond begin januari snel om van positief naar negatief.
Januari kan de maand worden om in de gaten te houden
Een sterk positieve NAO betekent meestal krachtige westenwinden over de Noord-Atlantische Oceaan.
Stormen schieten naar het oosten.
Zachte Atlantische lucht wordt diep Europa in geduwd.
De Alpen kunnen in zo'n patroon best veel neerslag krijgen, maar de sneeuwgrens ligt dan vaak frustrerend hoog.
Een negatieve NAO verandert het hele speelveld.
Verder naar het noorden, rond Groenland en de Noord-Atlantische Oceaan, kan de luchtdruk oplopen. De jetstream wordt grilliger. Koude lucht krijgt meer kans om naar het zuiden uit te zakken.
Voor snowboarders en skiërs worden de weerkaarten dan ineens een stuk interessanter.
Het echt interessante is dat onderzoek naar super-El Niño-winters een abrupte omslag van de NAO rond begin januari heeft gevonden.
We zeggen niet dat op 8 januari 2027 ineens elke weerkaart blauw kleurt.
Maar als deze El Niño inderdaad de sterkte bereikt die nu wordt voorspeld, kijken we eind december en begin januari heel scherp mee.
Ons ideale scenario
December bouwt de basis. Rond nieuwjaar begint het grootschalige patroon te schuiven. Koudere lucht bereikt Europa. De stormbaan blijft actief. Januari en februari rijgen dumps achter elkaar.
Dat is het scenario waar we op hopen.
En dan is er nog de polaire vortex
Dit is het andere deel waar we deze winter waarschijnlijk iets te vaak naar gaan kijken.
De stratosferische polaire vortex zit in de winter hoog boven het Noordpoolgebied.
Als hij sterk en compact is, blijft zeer koude lucht meestal beter opgesloten rond de pool en kan verder naar het zuiden een krachtige west-oostcirculatie domineren.
Raakt de vortex sterk verstoord, verschoven of zelfs gesplitst, dan kan het weer een stuk chaotischer worden.
Soms groeit zo'n verstoring uit tot een Sudden Stratospheric Warming.
Ook een SSW betekent niet automatisch poeder in de Alpen.
Niets doet dat.
Maar onderzoek laat zien dat de stratosfeer deel kan uitmaken van de verbinding tussen El Niño en het Europese weer later in de winter.
In sommige El Niño-winters heeft een verstoorde stratosfeer geholpen om de Europese circulatie later in het seizoen richting koudere omstandigheden te duwen.
Een combinatie die we in de gaten houden
Zeer sterke El Niño + verzwakkende polaire vortex + dalende NAO.
Als die drie tegelijk beginnen op te duiken?
Dan gaan wij goed opletten.
En Europa wordt momenteel omringd door uitzonderlijk warm water
Dat is tegelijk hoopgevend en een beetje zorgwekkend.
De Europese zeeën waren in de zomer van 2026 uitzonderlijk warm.
Copernicus meldde recordhoge zeewatertemperaturen in augustus in meerdere Europese regio's, waaronder delen van de Atlantische kust en het westelijke Middellandse Zeegebied.
Dat betekent op zichzelf absoluut niet meer sneeuw.
Warme zeeën kunnen net zo goed zachte lucht, regen en een sneeuwgrens halverwege de berg opleveren.
Dat is de voor de hand liggende keerzijde.
Maar er zit ook een andere kant aan.
Warm water levert vocht.
Heel veel vocht.
Als later in de winter koudere continentale of Arctische lucht botst met vochtige systemen vanaf de Atlantische Oceaan of de Middellandse Zee, kan dat extreem veel neerslag opleveren.
En als de sneeuwgrens laag genoeg ligt, wordt die neerslag precies waar we allemaal voor komen.
Sneeuw.
Veel sneeuw.
De Middellandse Zee kan de wildcard worden
Vooral voor de zuidelijke Alpen kan het hier echt losgaan.
Denk aan Noord-Italië, de zuidelijke Franse Alpen, Ticino en delen van de Dolomieten.
Als er verder naar het noorden blokkades ontstaan en Atlantische lagedrukgebieden gedwongen worden een zuidelijkere route te nemen, kunnen systemen de Middellandse Zee in trekken in plaats van simpelweg over Noord-Europa door te razen.
Een zich ontwikkelend lagedrukgebied kan dan grote hoeveelheden vocht noordwaarts tegen de Alpen aan trekken.
Bergen doen wat bergen doen
Lucht omhoog duwen. Afkoelen. Vocht eruit persen.
Is de koude lucht al aanwezig?
Dan kan een Middellandse Zeedepressie in verrassend korte tijd enorme hoeveelheden sneeuw in de Alpen produceren.
Dat zijn de stormcycli die een seizoen in 48 uur compleet kunnen veranderen.
Voor de noordelijke Alpen willen we de noordwestdeur open hebben
De andere klassieke jackpot is herhaalde noordweststroming.
Koude, vochtige lucht komt vanaf de Noord-Atlantische Oceaan binnen en botst tegen de noordkant van de Alpen.
Als dat patroon zich vastzet, kunnen de Franse, Zwitserse en Oostenrijkse Alpen heel snel sneeuw stapelen.
Eén storm is lekker.
Drie stormen met 36 uur ertussen, dat is winter.
Daar zijn we dit jaar vooral bullish op: niet per se één vast weerpatroon, maar volatiliteit.
Patroonwissel.
Storm.
Reset.
Nog een storm uit een andere hoek.
Reset.
Laat dat in januari en februari een paar keer gebeuren en ineens interesseert niemand zich nog voor de seizoenskaart met neerslag die in september werd gepubliceerd.
Een enorme winter hoeft niet van december tot april koud te zijn
Dat is iets om te onthouden.
De winters die we ons als geweldig herinneren, bestaan niet per se uit vier maanden onafgebroken kou.
Vaak draait het om een paar grote stormcycli.
Hier een meter
Eén grote storm kan een berg compleet veranderen.
Tien dagen later nog 70 cm
En de basis begint ineens snel op te lopen.
Daarna kou
Een koudere periode bewaart het sneeuwdek totdat de volgende storm binnenkomt.
Op hoogte telt dat snel bij elkaar op.
De moderne realiteit in de Alpen is dat lagere gebieden steeds kwetsbaarder zijn voor zachte periodes en hoge sneeuwgrenzen. Daar hoeven we niet omheen te draaien.
Maar boven ongeveer 1.800–2.000 meter blijft de potentiële sneeuwopbouw tijdens vochtige winterstormen enorm als de temperaturen meewerken.
Voor riders die hun trips plannen rond natuurlijk terrein, is dit ook het moment waarop het kiezen van het juiste freeride snowboard veel logischer wordt dan eindeloos naar een algemene tabel met boardlengtes kijken.
Als je niet precies weet welke shape in diepe sneeuw echt werkt, legt onze Snowboards Explained-gids directional shapes, camber, rocker, flex en powdergerichte ontwerpen uit zonder het gebruikelijke marketingverhaal.
Wat kan deze verwachting dan alsnog om zeep helpen?
Genoeg.
Dat is weer.
Sterke polaire vortex
De vortex kan keihard sterk blijven.
Positieve NAO
De NAO kan koppig positief blijven.
Verkeerde stormbaan
De belangrijkste Atlantische stormbaan kan te noordelijk blijven lopen.
Te warm
Europa kan een te groot deel van de winter aan de warme kant van de jetstream doorbrengen.
Wel vocht, geen kou
We kunnen neerslag krijgen met waardeloze sneeuwgrenzen.
Wel kou, geen vocht
Of prachtige koude lucht, terwijl er letterlijk niets uit de lucht valt.
Een super-El Niño stopt meer energie in het systeem, maar vertelt die energie niet waar die precies heen moet.
Daarom roepen we in september nog niet dat 2026/27 de beste winter ooit wordt.
Nog niet.
Maar de bovengrens ziet er serieus hoog uit
Dat is wat onze verwachting voor 26/27 anders maakt dan die van vorig jaar.
We hoeven ons niet voor te stellen dat El Niño misschien komt.
Hij is er.
We hoeven ook niet naar één optimistisch klimaatmodel te turen.
Meerdere voorspellingssystemen zijn het erover eens dat hij waarschijnlijk extreem sterk wordt.
En we hoeven een mogelijke omslag in het Noord-Atlantische patroon midden in de winter niet uit onze duim te zuigen.
Er is gepubliceerd onderzoek dat precies dat gedrag laat zien tijdens eerdere super-El Niño-winters.
En we gaan de herfst in met uitzonderlijk warm water rond grote delen van Europa. Aan potentieel vocht is dus geen gebrek als de circulatie een manier vindt om dat met koude lucht te combineren.
Niets daarvan garandeert sneeuw.
Maar alles bij elkaar?
Dat is voor ons genoeg om bullish te zijn.
Ons scenario voor winter 26/27
Als we vandaag het geld van de shop op één scenario moesten zetten, dan zou dit het zijn:
1
De vroege winter is wisselvallig
November en december brengen een paar serieuze stormen, maar ook zachte periodes. Op grotere hoogte begint een degelijke basis te ontstaan.
2
Het patroon wordt instabieler
Rond eind december of in januari bereikt de invloed van El Niño volle kracht, wordt de NAO grilliger en krijgt de polaire vortex een paar tikken.
3
Januari en februari leveren
Er komen meer kansen voor koude lucht om Centraal-Europa te bereiken, terwijl de Atlantische Oceaan en Middellandse Zee voldoende vocht richting de Alpen kunnen blijven sturen.
4
De sneeuwbasis blijft groeien
Op grotere hoogte blijft de basis dikker worden, en misschien wordt maart zo'n maand waarin we ons freerideseizoen gewoon tot april verlengen.
Dat is het bull scenario.
En dit jaar kan het echt goed worden.
Waar we vanaf nu op letten
Tot de eerste echte stormcycli binnenrollen, zijn er een paar dingen die we blijven volgen.
Sterkte van El Niño
Als het event in november en december historische niveaus bereikt, wordt het nog interessanter.
De NAO
Vooral vanaf eind december. Een beweging richting negatief terrein kan een van de belangrijkste signalen van de winter worden.
De polaire vortex
We willen verstoring, golfactiviteit en het liefst een vortex die er richting januari steeds ongelukkiger uitziet.
Temperaturen in de Middellandse Zee
Warm water in combinatie met een goed gepositioneerde koude-uitbraak kan voor serieuze neerslag zorgen.
De stormbaan
Uiteindelijk is dit wat telt. Sneeuw valt omdat stormen bergen raken.
Sneeuwgrenzen
De minst sexy grafiek, en misschien wel de belangrijkste.
Wax je board. Houd de Atlantische Oceaan in de gaten. Begin erin te geloven.
Dit is waarschijnlijk niet het jaar waarin je in januari wilt ontdekken dat je snowboard nog steeds in de garage staat met een witte, uitgedroogde base. Zorg dat je setup klaar is voordat de eerste serieuze stormcyclus binnenkomt.